ஆதி மனிதன் காதலுக்குப் பின் - இந்தப் பாடல் இசைத்தட்டிலே P.B.ஸ்ரீனிவாஸ் அவர்களுடன் ஜமுனா ராணி சேர்ந்து பாடியதாகும். படம் - பலே பாண்டியா. இந்தப் பாடல் நான் கேட்காத ஒன்று என்பதால் இதனை முதலிலேயே பல முறை கேட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். இந்தப் பாடலின் பயிற்சி வந்த போது தான் தெரிந்தது முதலாம் hummingஉம் பாடலில் உள்ள சஙதிகளும் எவ்வளவு கோட்டை நான் விட்டு இருக்கிறேன் என்று. முதலில் ஒரு swing ஸ்டைலில் கிடாருடன் JR உம் PBS உம் மாறி மாறி ஹ¤ம் செய்வார்கள். இதை நன்றாக சொதப்பினேன். அதற்கு ஜமுனாம்மா பொறுமையாக பல முறை சொல்லித் திருத்தினார்கள். நான் சுரப்படுத்தி மனப்பாடம் செய்வதை பார்த்து விட்டு சுரமாக சொல்லிக் கொடுத்தார்கள். இதற்கு ஒரு 15 நிமிடம் பிடித்தது. பின்னே இந்தப் பாடலில் வரும் அனுபல்லவியில் பிரச்சினை இருக்கவில்லை. ஒழுங்காக பாடி விட்டேன்.
சரணம் வரும்போது
ஊரை விட்டு ஓடி வந்த காதல் இது
உறவென்று சொல்லி வந்த காதல்
கால்நடையாய் வந்த காதல் இது
காவியத்தில் இல்லாத காதல்
என்ற் வரும்.
இந்த இடத்திலும் எனக்கு மக்கர் பண்ணியது. நான்:
pada pada pamagama pa;SaSa Sa;SaSa
dani Sani padapada pa;ma ga;;;
mapa mapa marigama ma;;pa ni; -nini
daSa;ni daSanida pa;;; pa;;;
என்று பாட, ஜமுனாம்மா என்னை நிறுத்தி:
"முரளி சங்கதிகள் எல்லாம் தப்பா பாடறியேப்ப்பா. திருத்திக்கணுமே" என்றார். "அம்மா நீங்க சொல்லிக் கொடுத்தீங்கன்னா திரும்ப பாட முயற்சிக்கிறேன்" என்று சொன்னென்.
pada pada pa,m gama pa;dani Sa;SaSa
nSani,da danidani da;;pa ma;;;
mapamapa magariga ma;;pa ni; -nini
da,nSa,n dnini,pa pa;;; pa;;;
என்று திருத்தி சுரப்படுத்திக் கொடுத்தார்கள். இது முடிந்து கடைசியில் humming மறுபடி. இங்கேயும் நான் மக்கர் செய்ய முழு சுரங்களையும் எழுதிக் கொடுத்தார். சுரங்கள் கையில் வந்த பின் சிறிதே ஜுரங்கள் அகன்றன. ஆனாலும் எனக்கு என் மீதே சற்று கடுப்பாக இருந்தது. இந்தப் பாடல் அவ்வளவு கஷ்டமான பாடலும் இல்லை, அவ்வளவு சங்கதிகள் செறிந்த வரிகளும் இல்லை. ஆனாலும் tension காரணமாகப் புரிந்து கொள்ள சிரமப் பட்டதை நினைத்து பார்த்தால் இப்போது சிரிப்பு தான் வருகிறது. எல்லா வரிகள் மீதும் சுரங்களை எழுதிக்கொண்டு விட்டேன். "முரளி, சுரத்தை எழுதிக்கிட்டா, உனக்கு பிரச்சினை இருக்காது" என்று ஜமுனாம்மா சொன்னது போல் பின்னர் பிரச்சினை இன்றி பாட முடிந்தது.
இந்தப் பாடல் பயிற்சி முடியும் முன்னரே சுசீலாம்மாவும் ஜமுனாம்மாவும் சஹஜமாகப் பேச ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அப்பப்போ என் காலை வாரிக் கொண்டே இருந்தார் சுசீலாம்மா. விழியே கதை எழுது பாடலில், "தீபம் எரிகின்றது ஜோதி தெரிகின்றது" என்ற இடத்தில் எப்படி classical கமகம் வருகின்றது என்பதை அழகாக விளக்கிச் சொன்னார் சுசீலாம்மா. "என்னப்பா முரளி..சொந்த சங்கதி போடறே ? MSV சொந்தமா சங்கதி போட்டா விட மாட்டாருப்பா" என்று சொல்லி சத்தமாக சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். எனக்கு நாக்கை பிடுங்கிக் கொள்ளாலாம் போல இருந்தது. ஆனாலும் குட்டுப்பட்டாலும் மோதிரக் கையால குட்டுப்பட்ட சந்தோஷம். நான் போட்ட சங்கதியை அப்படியே காற்றில் விட்டு விட்டு அவர்கள் சொல்லிக் கொடுத்த சங்கதியை பழக ஆரம்பித்தேன். இரண்டு மூன்று விளக்கங்களுக்கு பிறகு பிடித்துக் கொண்டேன். (பின்னர் நிகழ்ச்சியில் இந்தப் பாடல் மிகுந்த வரவேற்பை பெற்றது). அதற்குப் பிறகு வந்தது காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா.
சுசீலா : "இந்த பாட்டு இருக்கா ?"
நான் : "ஆமாம்மா"
சுசீலா : "யாரு பாடறது ?"
நான் : (சிறிதே அதிர்ச்சியுடன்) "நான் தான்.."
சுசீலா : "அய்யோ..நீயா ? எனக்கு பாட்டு சுத்தமா மறந்து போச்சே"
(முற்றிலும் மாறுபட்ட மெட்டில் பாடிக் காமிக்கிறார்)
நான் : (அதிர்ச்சியுடன்) "அம்மா..ட்யூனையே மாத்திட்டீங்களே"
சுசீலா : (பலமாக சிரித்துவிட்டு) "தெரியும்பா..நான் தானே அதை பாடினேன். பாட்டை போட்டுக் காமி"
பாட்டை போட்டவுடன் அந்த சங்கதிகளை அப்படியே கிரஹித்துக் கொண்டார். அதைப் பார்த்து அசந்து போனேன்.
சுசீலா : "ஆ..நீ பாடுப்பா"
நான் : "செத்தேன்"
எல்லோரும் சிரித்து ஓய்ந்தனர்.
நான் : "சங்கதிகளை எதுக்கும் ராத்திரி ஒரு தடவை பார்த்துக்கறேன்"
சுசீலா : "ராத்திரி பூரா பாடி குரலை கெடுத்துக்காதே, ப்ரோகிராமில் ஒழுங்கா பாடணும் புரியுதா ?"
நான் : "சரிம்மா"
Introduction and Announcements
Aankhon ko - आँखों को
Saturday, September 03, 2005
P.சுசீலாவுடன் ஒரு பாடல் நிகழ்ச்சி - part 7
Friday, September 02, 2005
P.சுசீலாவுடன் ஒரு பாடல் நிகழ்ச்சி - part 6
இந்த சூழ்நிலையில் பரதன் அவர்களை மிருதங்கம் மற்றும் தபேலாவிற்காக தொடர்பு கொண்டேன். ஸ்ரீரங்கம் எம்பார் லக்ஷ்மி நாராயணனின் சீடரும், பல மாநில விருதுகளை வாங்கி 10 வருடம் நல்ல அனுபவமும் உள்ளாவரான அவர், எனக்கு முன்னமே பல கச்சேரிகளில் வாசித்துள்ளார். ஒரு முறை அட்லாண்டாவில் GAMA - மலையாளிகள் சங்க விழாவிற்காக என்னை பாட அழைத்தபோது, திரு சதிஷ் மேனன் அவர்களுடன் சேர்ந்து "தேவசபாதளம்" என்ற "His highness abdullah" படத்தின் பாடலை பாடினேன். மிக சிரமமான பாடல். தபேலாவும் (deepak shenoy), மிருதங்கமும் மாறி மாறி வருகின்ற கர்னாடக / இந்துஸ்தானி இசைக் கோர்வைகளைக் கொண்ட அற்புதமான பாடல். இருவரும் மிகஹ் சிறப்பாக வாசித்தனர். பின்னர் நாஷ்விலில் "பாட்டும் நானே" பாடலிற்கு மிகப் பிரமாதமாக வாசித்து அசத்தினார். பல அரங்கேற்றங்களில் வாசித்து அட்லாண்டா நகரில் வெகு நன்றாக அறியப் படுபவர். அவரது மனைவி ஸ்ரீதேவியின் "காற்றினிலே வரும் கீதம்" அட்லாந்தவில் மிகப் பிரசித்தம்.
குண்டை தூக்கி போட்டார்.
பரதன் : "முரளி - ரொம்ப கஷ்டமாச்சே..பயிற்சி weekends ல ஏற்கனவே எனக்கு வேற வேலைகள் இருக்கே..ஊரில் இருக்க மாட்டேனே"
நான்: "நீங்க இல்லாம அல்லது ஜோஸ் இல்லாம் இந்தக் கச்சேரி நடக்காது. கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணுங்களேன்"
ஆனால் கடைசி ஐந்து நாட்களில் ஜோஸ் உடன் அமர்ந்து தூக்கம், உணவு பார்க்காமல் உழைத்து அத்தனை பாடல்களுக்கும் சுசீலாம்மா வருவதற்குள் தன்னை தயார் செய்து வைத்து இருந்தார். வியந்து போனேன். இப்படி ஒரு மனிதரா ? இப்படி ஒரு ஈடுபாடா என்று. கச்சேரியிலும் மிக அழகாக வாசித்து பிரமாதப் படுத்தி விட்ட்டார்.
இப்படி எல்லாறும் தயார் செய்து வைத்துக்கொண்டு வெள்ளிக்கிழமை மாலை 5:30 மணி அளவில் திரு நாகி வீட்டில் பயிற்சிக்காக ஒன்று சேர்ந்தோம். நாங்கள் பயிற்சி செய்யுங்காலை, சுசீலாம்மா ஜமுனாம்மாவுடன் வந்தார்கள். வந்து அங்கு போட்டு இருந்த சோ·பாவில் அமர்ந்தார். எல்லோரும் ஒருவர் பின் ஒருவராக பரிச்சயம் செய்து கொள்ள "யாருப்பா முரளி, கைதூக்குங்க" என்று வேடிக்கையாக கேட்க, நான் ஏழுந்து நின்றேன். அங்கு இருந்த கூட்டத்திலேயே நான் தான் மிக இளையவன். எனவே என்னை பார்த்து "இந்தப் பையன் இதை செஞ்சு முடிச்சுடுவானா"ங்குற மாதிரி ஒரு சந்தேக பார்வையுடன், "என்னப்பா practice எல்லாம் நல்ல வந்து program நல்ல வந்துடுமில்ல ?" என்று சிரித்தபடியே கேட்டார்.
நான் : "அம்மா.. என்னால என்னவெல்லாம் முடியுமோ அத்தனையும் செஞ்சுடறேன். நீங்க மேடைக்கு வந்து பாடினால் போதும். எல்லா வரிகளையும் நானே கைப்பட computerஇல் எழுதியும் வெச்சு இருக்கேன். நீங்க கவலையே படாதீங்க" என்று (குருட்டாம்போக்கு) தைரியத்துடன் சொன்னேன்.
இங்கே நான் ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட வேண்டும். நான் எல்லா குழுவிலும் கீபோர்டு வாசிப்பேன் மற்றும் பாடுவேன். குழுவின் அங்கத்தினர் பாடும்போது நிறைய திருத்தி இருக்கிறேன். தமிழைத் திருத்தி இருக்கிறேன். சுரத்தை திருத்தி இருக்கிறேன். கமகங்களை திருத்தி இருக்கிறேன். ஆனால் இவ்வளவு பெரிய இசைக்குயிலோடு பாடும்போது என் வேலை என்ன என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. என்னுடைய பாடல் வரிகளை முடிந்த வரை நன்றாக பயின்று கொண்டு வந்தேன். அது போக எல்லா பாடல்களிலிம் எப்போது நிறுத்த வேண்டும் எடுக்க வேண்டும் என்ற விவரங்களையும் எடுத்து வந்திருந்தேன். பயிற்சி ஆரம்பமானது.
=============================================
ஆலயமணியின் ஓசையை பாடலில் இருந்து பயிற்சி ஆரம்பமானது. interlude இல் சில தவறுகள் இருப்பதை சுட்டி திருத்தினார் சுசீலாம்மா. இந்த பாடல் திருத்தபட ஒரு மணி நேரம் ஆயிற்று. கூட வந்தவர்களுக்கெல்லாம் tension எகிற ஆரம்பித்தது. ஒரு பாடலுக்கு ஒரு மணி நேரம் என்றால், மீதி ஒன்பது பாடல்கள் பார்க்க இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று. சுசீலாம்மாவிடம் முன்னமே நான் "அம்மா..ஒரு நாளைக்கு 4 மணி நேரம் வைத்து மொத்தம் 8 மணி நேரம் பயிற்சிக்காக ஒதுக்கித் தர வேண்டும் என்று கேட்டு இருந்தேன்". அதிலே ஒரு மணி நேரம் போய் விட்டதே என்று தேன்ராஜாவும் மற்ற்வர்களும் கவலைப்படலாயினர். ஆனால் எனக்கு ஜோஸ் அவர்கள் மீது நம்பிக்கை இருந்தது. ஆலய மணியின் அந்த ஷெனாய் வரியில் "மபமக மகரிச ரிசசா" என்று வருமிடத்தில் "மபமக மகரிச ரிசரிசசா" என்று ஒரு தவறு செய்திருந்தார். சிறிது களைப்புடன் காணப்பட்டதாலோ என்னவ்ள அவருக்கு அது சட்டென்று புரியவில்லை. கொஞ்சம் நேரம் எடுத்துக்கொண்டு அதனை சரி செய்தார். அதற்குப் பின் பாடல்கள் மளமளவென்று பயிற்சி செய்யப்பட்டன. ஜமுனாம்மாவின் காளை வயசு பாடலில் இது போல ஒரு சிறிய பிரச்சினை இருந்தது. அதுவும் சீர் செய்யப் பட்டது. பின்னர் வந்தது "ஆதி மனிதன் காதலுக்குப் பின்". இதை பற்றி விரிவாக எழுதுகிறேன்.
குண்டை தூக்கி போட்டார்.
பரதன் : "முரளி - ரொம்ப கஷ்டமாச்சே..பயிற்சி weekends ல ஏற்கனவே எனக்கு வேற வேலைகள் இருக்கே..ஊரில் இருக்க மாட்டேனே"
நான்: "நீங்க இல்லாம அல்லது ஜோஸ் இல்லாம் இந்தக் கச்சேரி நடக்காது. கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணுங்களேன்"
ஆனால் கடைசி ஐந்து நாட்களில் ஜோஸ் உடன் அமர்ந்து தூக்கம், உணவு பார்க்காமல் உழைத்து அத்தனை பாடல்களுக்கும் சுசீலாம்மா வருவதற்குள் தன்னை தயார் செய்து வைத்து இருந்தார். வியந்து போனேன். இப்படி ஒரு மனிதரா ? இப்படி ஒரு ஈடுபாடா என்று. கச்சேரியிலும் மிக அழகாக வாசித்து பிரமாதப் படுத்தி விட்ட்டார்.
இப்படி எல்லாறும் தயார் செய்து வைத்துக்கொண்டு வெள்ளிக்கிழமை மாலை 5:30 மணி அளவில் திரு நாகி வீட்டில் பயிற்சிக்காக ஒன்று சேர்ந்தோம். நாங்கள் பயிற்சி செய்யுங்காலை, சுசீலாம்மா ஜமுனாம்மாவுடன் வந்தார்கள். வந்து அங்கு போட்டு இருந்த சோ·பாவில் அமர்ந்தார். எல்லோரும் ஒருவர் பின் ஒருவராக பரிச்சயம் செய்து கொள்ள "யாருப்பா முரளி, கைதூக்குங்க" என்று வேடிக்கையாக கேட்க, நான் ஏழுந்து நின்றேன். அங்கு இருந்த கூட்டத்திலேயே நான் தான் மிக இளையவன். எனவே என்னை பார்த்து "இந்தப் பையன் இதை செஞ்சு முடிச்சுடுவானா"ங்குற மாதிரி ஒரு சந்தேக பார்வையுடன், "என்னப்பா practice எல்லாம் நல்ல வந்து program நல்ல வந்துடுமில்ல ?" என்று சிரித்தபடியே கேட்டார்.
நான் : "அம்மா.. என்னால என்னவெல்லாம் முடியுமோ அத்தனையும் செஞ்சுடறேன். நீங்க மேடைக்கு வந்து பாடினால் போதும். எல்லா வரிகளையும் நானே கைப்பட computerஇல் எழுதியும் வெச்சு இருக்கேன். நீங்க கவலையே படாதீங்க" என்று (குருட்டாம்போக்கு) தைரியத்துடன் சொன்னேன்.
இங்கே நான் ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட வேண்டும். நான் எல்லா குழுவிலும் கீபோர்டு வாசிப்பேன் மற்றும் பாடுவேன். குழுவின் அங்கத்தினர் பாடும்போது நிறைய திருத்தி இருக்கிறேன். தமிழைத் திருத்தி இருக்கிறேன். சுரத்தை திருத்தி இருக்கிறேன். கமகங்களை திருத்தி இருக்கிறேன். ஆனால் இவ்வளவு பெரிய இசைக்குயிலோடு பாடும்போது என் வேலை என்ன என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. என்னுடைய பாடல் வரிகளை முடிந்த வரை நன்றாக பயின்று கொண்டு வந்தேன். அது போக எல்லா பாடல்களிலிம் எப்போது நிறுத்த வேண்டும் எடுக்க வேண்டும் என்ற விவரங்களையும் எடுத்து வந்திருந்தேன். பயிற்சி ஆரம்பமானது.
=============================================
ஆலயமணியின் ஓசையை பாடலில் இருந்து பயிற்சி ஆரம்பமானது. interlude இல் சில தவறுகள் இருப்பதை சுட்டி திருத்தினார் சுசீலாம்மா. இந்த பாடல் திருத்தபட ஒரு மணி நேரம் ஆயிற்று. கூட வந்தவர்களுக்கெல்லாம் tension எகிற ஆரம்பித்தது. ஒரு பாடலுக்கு ஒரு மணி நேரம் என்றால், மீதி ஒன்பது பாடல்கள் பார்க்க இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று. சுசீலாம்மாவிடம் முன்னமே நான் "அம்மா..ஒரு நாளைக்கு 4 மணி நேரம் வைத்து மொத்தம் 8 மணி நேரம் பயிற்சிக்காக ஒதுக்கித் தர வேண்டும் என்று கேட்டு இருந்தேன்". அதிலே ஒரு மணி நேரம் போய் விட்டதே என்று தேன்ராஜாவும் மற்ற்வர்களும் கவலைப்படலாயினர். ஆனால் எனக்கு ஜோஸ் அவர்கள் மீது நம்பிக்கை இருந்தது. ஆலய மணியின் அந்த ஷெனாய் வரியில் "மபமக மகரிச ரிசசா" என்று வருமிடத்தில் "மபமக மகரிச ரிசரிசசா" என்று ஒரு தவறு செய்திருந்தார். சிறிது களைப்புடன் காணப்பட்டதாலோ என்னவ்ள அவருக்கு அது சட்டென்று புரியவில்லை. கொஞ்சம் நேரம் எடுத்துக்கொண்டு அதனை சரி செய்தார். அதற்குப் பின் பாடல்கள் மளமளவென்று பயிற்சி செய்யப்பட்டன. ஜமுனாம்மாவின் காளை வயசு பாடலில் இது போல ஒரு சிறிய பிரச்சினை இருந்தது. அதுவும் சீர் செய்யப் பட்டது. பின்னர் வந்தது "ஆதி மனிதன் காதலுக்குப் பின்". இதை பற்றி விரிவாக எழுதுகிறேன்.
P.சுசீலாவுடன் ஒரு பாடல் நிகழ்ச்சி - part 5
இவ்வறாக தனித்து பயிற்சி ஒரு புறம் நடந்து கொண்டு இருந்தாலும், அடிக்கடி சுசீலாம்மாவை SL உடன் தொடர்பு கொண்டு பாடல்கள் பற்றிய கதைகளை கேட்பது வாடிக்கையானது. (அதாவது சுசீலாம்மாவையும் எங்கள் அரட்டைக் கச்சேரிக்கு இழுத்தோம்னு கொஞ்சம் மரியாதையாக சொல்றேன் :) ) SL ஒரு இசைக்களஞ்சியம். சுசீலாம்மாவும் உலகும் எல்லோரும் மறந்து போன பழைய பாட்டு சுரங்கங்களிலிருந்து தோண்டி எடுக்கும் ஒரு வித்தகர். மேடையிலே பாடக் கூடிய பாடல்களைத் தயார் செய்யும் போது, "அம்மா..அன்பில் மலர்ந்த நல் ரோஜா" பாடுங்க என்று சொல்ல, சுசீலாம்மா சிரிசிரியென்று சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்.
சுசீலாம்மா : "யேங்க ஸ்ரீராம் (SL)..இந்த பாட்டெல்லாம் மேடைக்கு ஒத்து வராதுங்க. ஜனங்க தூங்கி வழியுவாங்க"
SL : "அம்மா..என்னை மாதிரி ஆளுங்க விரும்பி கேப்பாங்கம்மா"
சுசீலாம்மா : "ஆனா மத்தவங்க கேக்க மாட்டங்கப்பா"
SL : "அம்மா..நீங்களும் லதா மங்கேஷ்கரும் ஒரு டூயட் பாடி கேக்கணும்னு ஒரு ஆசை அம்மா"
சுசீலாம்மா : "இப்போ அது சரிப்பட்டு வராதுங்க. ஆனா, ஆஷா (போன்சலே) கூட ஒரு டப்பிங் படத்திற்காக பாடியிருக்கேன். பாட்டு என்னன்னு ஞாபகத்துக்கு வரலை. ஆனா ரொம்ப தங்கமானவங்க. நல்ல கல கலனு பேசுவாங்க. சலீல் சௌதிரி அவர்கள் கூட என்னை இந்தில பாட கூப்பிட்டாரு. நான் தமிழ் நாட்டை விட்டு எங்கேயும் வரமாட்டேன்னு சொல்லிட்டேன்..என்ன முரளி சத்தமே இல்லை ?"
நான் : "என்ன பேசம்மா ? எனக்கு இவர் சொல்ர பாட்டு ஒண்ணு கூட தெரியலை. அதான் அவர் பேச Wஇங்க பாட நான் அமைதியா இருந்து கேட்டு கிட்டு இருக்கேன்"
சுசீலாம்மா : (சிரித்து விட்டு) "அது சரி..இங்க கனடாவுல..டி.எம்.எஸ். சார் வந்தார். அவருடைய மகன்களும் வந்து இருக்காங்க. முதலில் 3 பாடல் தான் பாட வலு இருக்குன்னு சொன்னார். அப்புறம் ஆறு பாடல்கள் பாடினார். அடேயப்பா...ரொம்ப பிரமாதம்"
SL : "முரளி..நீ நம்ப மாட்டே..முதல் முறையா அம்மா என் பேச்சை கேட்டு இருக்கங்க. அவங்க பாடாத பாட்டுக்கள்னு தேர்வு செஞ்சு ஒரு 25 பாட்டு வெச்சு இருக்கேன். அதை வெச்சு ஒரு கச்சேரி பண்ணலாம்"
சுசீலாம்மா : "அது பண்ணலாம். ஆனா கஷ்டமாசே..sponsor பிடிக்கணும்.. audience உக்காந்து கேக்கணும். நீங்க எதுக்கும் அந்த லிஸ்டை mail ல அனுப்பி வைங்க"
SL : "mp3 யோட அனுப்பி வைக்கறேன் மா"
இதுபோன்று ஒரு நாள் பேசி முடித்து விட்டு, நானும் SLஉம் பிற்பாடு பேசிக்கொண்டு இருந்தோம்.
SL : "டேய்..Do you realize the gravity of the situation ? We are talking to Susheela, the legend, do you even realize that ? Talking to her as if she is our friend, hearing songs over the phone, do you think you realize the weight of the situation ? This is something incredible man"
அப்டின்னார் உணர்ச்சி வசப்பட்டு. என் மண்டையில அப்போ அது உறைக்கல. ஆனா பிற்பாடு கச்சேரிக்காக முழுவதும் உழைத்த பின் சுசீலாம்மா பயிற்சி நேரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தாங்களோ, அப்போது உறைத்தது.
==========================================
இதற்கு இடையே அட்லாண்டா தமிழ் சங்கம் (உமா முரளிதர்) முத்தமிழ் விழாவிற்காக வேண்டி சுசீலாம்மாவை தனியாக தொடர்பு கொண்டார்கள். அவர்களிடம் சுசீலாம்மா அவர்களுக்கே உரிய பிரியத்துடன் "நான் முரளிப்பையனிடம் எல்லாத்தையும் பேசிட்டேன். அவன்கிட்டே கேட்டுக்கோங்க. அவன் மட்டும் கூட பாடினா போதும். Local artists வேற யாரும் தேவை இல்லை இந்த முறை" என்று சொல்ல அவர்களுக்கு குழப்பம். குழப்பம் என்னவென்றால், அவரது கணவர் பெயரும் முரளி, என் பெயரும் முரளி. "நம் கணவரை பையன் என்று சொல்லுகிறார்களே..அதோடு அவர்கிட்ட பேச வேற செஞிருக்கஙன்னு சொல்றாங்களே..என்ன இது" இந்தக் குழப்பம் தீர இரண்டு நாட்கள் ஆனது. பின்னர் எல்லாம் தெளிந்து திரு நாகி நடராஜன் அவர்கள் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பொறுப்பாளார் ஆனார். இப்போது இந்த நிகழ்ச்சி முழுவதும் GATS தமிழ் சங்கம் பொறுப்பு எடுத்துக்கொண்டு செய்வதாக வந்து அமைந்தது.
சுசீலாம்மா : "யேங்க ஸ்ரீராம் (SL)..இந்த பாட்டெல்லாம் மேடைக்கு ஒத்து வராதுங்க. ஜனங்க தூங்கி வழியுவாங்க"
SL : "அம்மா..என்னை மாதிரி ஆளுங்க விரும்பி கேப்பாங்கம்மா"
சுசீலாம்மா : "ஆனா மத்தவங்க கேக்க மாட்டங்கப்பா"
SL : "அம்மா..நீங்களும் லதா மங்கேஷ்கரும் ஒரு டூயட் பாடி கேக்கணும்னு ஒரு ஆசை அம்மா"
சுசீலாம்மா : "இப்போ அது சரிப்பட்டு வராதுங்க. ஆனா, ஆஷா (போன்சலே) கூட ஒரு டப்பிங் படத்திற்காக பாடியிருக்கேன். பாட்டு என்னன்னு ஞாபகத்துக்கு வரலை. ஆனா ரொம்ப தங்கமானவங்க. நல்ல கல கலனு பேசுவாங்க. சலீல் சௌதிரி அவர்கள் கூட என்னை இந்தில பாட கூப்பிட்டாரு. நான் தமிழ் நாட்டை விட்டு எங்கேயும் வரமாட்டேன்னு சொல்லிட்டேன்..என்ன முரளி சத்தமே இல்லை ?"
நான் : "என்ன பேசம்மா ? எனக்கு இவர் சொல்ர பாட்டு ஒண்ணு கூட தெரியலை. அதான் அவர் பேச Wஇங்க பாட நான் அமைதியா இருந்து கேட்டு கிட்டு இருக்கேன்"
சுசீலாம்மா : (சிரித்து விட்டு) "அது சரி..இங்க கனடாவுல..டி.எம்.எஸ். சார் வந்தார். அவருடைய மகன்களும் வந்து இருக்காங்க. முதலில் 3 பாடல் தான் பாட வலு இருக்குன்னு சொன்னார். அப்புறம் ஆறு பாடல்கள் பாடினார். அடேயப்பா...ரொம்ப பிரமாதம்"
SL : "முரளி..நீ நம்ப மாட்டே..முதல் முறையா அம்மா என் பேச்சை கேட்டு இருக்கங்க. அவங்க பாடாத பாட்டுக்கள்னு தேர்வு செஞ்சு ஒரு 25 பாட்டு வெச்சு இருக்கேன். அதை வெச்சு ஒரு கச்சேரி பண்ணலாம்"
சுசீலாம்மா : "அது பண்ணலாம். ஆனா கஷ்டமாசே..sponsor பிடிக்கணும்.. audience உக்காந்து கேக்கணும். நீங்க எதுக்கும் அந்த லிஸ்டை mail ல அனுப்பி வைங்க"
SL : "mp3 யோட அனுப்பி வைக்கறேன் மா"
இதுபோன்று ஒரு நாள் பேசி முடித்து விட்டு, நானும் SLஉம் பிற்பாடு பேசிக்கொண்டு இருந்தோம்.
SL : "டேய்..Do you realize the gravity of the situation ? We are talking to Susheela, the legend, do you even realize that ? Talking to her as if she is our friend, hearing songs over the phone, do you think you realize the weight of the situation ? This is something incredible man"
அப்டின்னார் உணர்ச்சி வசப்பட்டு. என் மண்டையில அப்போ அது உறைக்கல. ஆனா பிற்பாடு கச்சேரிக்காக முழுவதும் உழைத்த பின் சுசீலாம்மா பயிற்சி நேரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தாங்களோ, அப்போது உறைத்தது.
==========================================
இதற்கு இடையே அட்லாண்டா தமிழ் சங்கம் (உமா முரளிதர்) முத்தமிழ் விழாவிற்காக வேண்டி சுசீலாம்மாவை தனியாக தொடர்பு கொண்டார்கள். அவர்களிடம் சுசீலாம்மா அவர்களுக்கே உரிய பிரியத்துடன் "நான் முரளிப்பையனிடம் எல்லாத்தையும் பேசிட்டேன். அவன்கிட்டே கேட்டுக்கோங்க. அவன் மட்டும் கூட பாடினா போதும். Local artists வேற யாரும் தேவை இல்லை இந்த முறை" என்று சொல்ல அவர்களுக்கு குழப்பம். குழப்பம் என்னவென்றால், அவரது கணவர் பெயரும் முரளி, என் பெயரும் முரளி. "நம் கணவரை பையன் என்று சொல்லுகிறார்களே..அதோடு அவர்கிட்ட பேச வேற செஞிருக்கஙன்னு சொல்றாங்களே..என்ன இது" இந்தக் குழப்பம் தீர இரண்டு நாட்கள் ஆனது. பின்னர் எல்லாம் தெளிந்து திரு நாகி நடராஜன் அவர்கள் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பொறுப்பாளார் ஆனார். இப்போது இந்த நிகழ்ச்சி முழுவதும் GATS தமிழ் சங்கம் பொறுப்பு எடுத்துக்கொண்டு செய்வதாக வந்து அமைந்தது.
Subscribe to:
Posts (Atom)

