Introduction and Announcements

  
New Original ! 
Aankhon ko - आँखों को

Older Compositions : Haule SeUdalin Thiriyaale , Choolena
Available in iTunes and Amazon !!

Learn Indian Classical Dance in Sydney  !!

Wednesday, August 02, 2006

வேசியியல் - 9,10

All the verses from 1-10 can be downloaded in a PDF format from :
http://msvenkat.googlepages.com/vesiyiyal.pdf
(9)
கல்வெட்டு கணிதமென கல்வி பலதும்
கற்றவர்கள் நிலை வளர்க்க சங்கம் உண்டு
கல்வெட்டும் தொழிலுக்குச் சங்கம் உண்டு
கடைவைக்கும் வணிகர்க்கும் சங்கம் உண்டு
கள்கட்டும் தொழிலுக்கும் சங்கம் உண்டு
கயவர்க்கும் வேசியர்க்கும் சங்கம் இல்லை
முறையான வணிகத்தால் மோகம் தீர்க்கும்
காரிகையும் கயவருமே ஒன்றா சொல்வீர் !


பொருள்:

(கல்வெட்டு என்பது இங்கே இலக்கியத்தை குறிப்பதாக வைத்துள்ளேன்). இலக்கியம் கணிதம் என்று படிக்கும்/போதிக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை தரம் உயர்த்த சங்கங்கள் இருக்கின்றன. கல்லை உடைக்கும் தொழிலாளிக்கும் சங்கம் இருக்கிறது. கடை வைத்து வியாபாரம் செய்கின்ற வணிகர்களுக்கும் சங்கம் இருக்கிறது. கள்ளைக் கட்டி இறக்கி வணிகம் செய்பவர்க்கும் சங்கம் இருக்கிறது. ஆனால், திருடர்களுக்கும் வேசிகளுக்கும் சங்கம் இல்லை!! நாங்கள் என்ன திருடுகிறோமா ? முறையான வணிகம் செய்து தானே வாழ்கிறோம் ? எங்களுக்கும் கயவ்ர்களுக்கும் வேறுபாடு இல்லையா ? இருவரும் ஒன்று தானா ? எங்களுக்கு நியாயமாக ஒரு சங்கம் வேண்டாமா ?

(10)
போராத காலத்தால் எம்மை விற்று
புண்ணாகி நொந்துள்ளோம் நீங்கள் மேலும்
தீராத மனவலியை தாராதீரும்
மதியாமல் இருந்தாலும் மிதியாதீரும்.
சீரோடு வாழ்கின்ற வாழ்வா கேட்டோம் ?
சிறிதளவே சிந்தித்து பார்ப்பீர் நீங்கள்.
நீரோடு உணவும்நல் நித்திரை யோடும்
நிம்மதியாய் வாழ்கின்ற வாழ்வே போதும்


பொருள்:

எங்களின் போராத காலத்தால், உடலை விற்று ஏற்கனவே மனம் புண்ணாகி நொந்துள்ளோம். ஏ சமுதாயமே! நீங்கள் வேறு எங்களை மிகவும் கீழ்த்தரமாக நடத்தி எங்கள் வலியை கூட்டாதீர்கள். எங்களை மதிக்காமல் இருந்தாலும் பரவாயில்லை. ஆனால் துன்புறுத்தாமல், இருந்தாலும் போதும். நாங்கள் என்ன எங்களை தலையில் வைத்துக் கொண்டு ஆட வேண்டும் என்றா எதிர்பார்க்கிறோம் ? அப்படிப்பட்ட சிறப்பான வாழ்வையா கேட்டோம் ? கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒரு விலங்கிற்கும் மனிதனுக்கும் அத்தியாவசியம் எனப் படுகின்ற மூன்றான நீர், உணவு, நிம்மதியான நித்திரை - இது மூன்றையாவது தாருங்கள். அந்த வாழ்வே போதும். அதற்கு கூட வழியில்லாமல் செய்து எங்களை துன்புறுத்தாதீர்கள். நாங்களும் மனிதர்களே !

(முற்றும்)